ฉันว่ามันน่าแปลกใจไหม..

ที่ทุกวันนี้โลกเปลี่ยนไปมากถ้าเทียบกับสมัยก่อน และมันก็กำลังจะเปลี่ยนแปลงไปอีก แต่มีอยู่สิ่งนึง ที่ไม่ว่ายุคไหนสมัยไหนมันก็เกิดขึ้นอีก.....มันคือรูปแบบของความรัก

...ถ้าจะเทียบให้ดี ตั้งแต่รุ่นคุณทวดจนถึงรุ่นเหลน ไม่ว่าสมัยไหน เราก็ได้รู้จักอยู่กับคำเดิมๆ เหมือนกัน ไม่ว่าจะเป็นคำว่า อกหัก, รักข้างเดียว, ถูกทิ้ง และอีกตั้งหลายคำเกียวกับความรัก คำเหล่านี้เคยเกิดขึ้นแล้ว และกำลังเกิดขึ้น และก็จะเกิดขึ้นอีกกับคนทุกรุ่น...

สำหรับตัวฉันเอง ฉันเรียนรู้มาหมดทุกคำแล้ว เหลือเพียงคำว่า "สมหวัง"

...การจะเปลี่ยนนิสัยคนมันคงเป็นการกระทำที่ยากมาก ฉันคิดว่ามันยากกว่าการเปลี่ยนใจซะอีก แต่สิ่งที่ฉันอยากให้พวกผู้ชายได้รับรู้ในขณะนี้คือความรู้สึกของผู้หญิงคนนึง คนที่ได้รับมาทุกรูปแบบของความรัก ขาดเพียงคำว่าความสมหวังเท่านั้น
อย่าสบสายตาเธอเหมือนว่าคุณรักเธอ ทั้งที่คุณไม่ได้รักเธอเลย เพราะเธอจะเก็บไปคิดทั้งคืน
อย่าบอกว่าคุณรักเธอ ถ้าคำนั้นไม่ได้มีความหมายสำหรับคุณ เพราะมันมีความหมายมาสำหรับเธอ
อย่าให้ความหวังเธอ เพียงเพราะคุณต้องการให้เธอเป็นตัวเลือกของคุณ
อย่าพูดคำหวาน ถ้ามันคำพูดคุณเป็นแค่ลมที่ไม่ได้ออกมาจากใจ
อย่ารั้งเธอไว้ ถ้าเธอพยายามตัดใจจากคุณเพราะความผิดที่คุณก่อขึ้นมา เพราะคุณไม่สามารถเปลี่ยนตัวคุณได้
อย่ารับปากเธอ ถ้าคุณคิดว่าคุณรักษาสัญญาไม่ได้
สุดท้าย อย่าให้เธอต้องรู้สึกเดียวดาย ถ้าคุณรักเธอจริง
สำหรับผู้ชายทุกคน อย่าทำในสิ่งข้างต้น ถ้ามันทำให้ชีวิตคุณดี แต่มันกำลังทำให้ชีวิตคนอื่นย่ำแย่
สำหรับผู้หญิงทุกคน อย่าเสียใจกับความรักที่เคยผ่านมาเพราะความรักที่คุณได้รับจะเป็นแรงผลักดันให้คุณเป็นผู้หญิงที่ดีขึ้นเพื่อคนที่ใช่สำหรับคุณ!


ขอบคุณสำหรับความรักทุกรูปแบบที่ฉันได้เรียนรู้ จะเศร้าหรือเสียใจเพียงไหน บุคคลที่เข้ามาในชีวิตฉันก็มีส่วนช่วยให้ฉันปรับปรุงตัวเอง และเตรียมตัวเพื่อเป็นคนที่ดีขึ้นสำหรับคนที่ใช่จริงๆของฉัน ตอนนี้ฉันพบคนๆนึง และหวังว่าคราวนี้ฉันคงได้เรียนรู้กับรูปแบบสุดท้ายของความรัก ที่ฉันเรียกมันว่า ความสมหวัง


เขียนโดย amm...บะหมี่แห้งหมูแดง